Geplaatst op 28 maart 2017 door Lars Smith

Wedstrijdverslag RCG 1 – URC 1

Zwaarbevochten overwinning op URC ingediend door Joop Angenent

Na het debacle van afgelopen zondag in Oisterwijk was het tijd voor het team om wat recht te zetten. Na 2 goedbezochte trainingen en vrijdag even de koppen bij elkaar gestoken te hebben gestoken, was er duidelijk wat er anders moest. Ondanks het verlies vorige week is er wel hard gestreden wat helaas tot gevolg heeft gehad dat we enkele vaste spelers voorlopig moeten missen. Roeland met enkele gekneusde ribben, Dylan met blessure aan zijn onderarm en Marten blijkt toch meer schade in zijn nek te hebben dan gedacht en moet het voorlopig ook rustig aan doen. Heren heel veel succes met de revalidatie en we zien jullie snel weer op de velden!

Dan de wedstrijd, door de afwezigheid van Marten, heeft Bert de taak van het captainschap op zich genomen. Hij maande de spelers in de rust van de wedstrijd van het 3e team naar de kleedkamers. Hier hadden de spelers van team A al kunnen zien wat werklust betekend. Hulde voor de eerste helft mannen van het 3e team. Omgekleed en wel werd er op het trainingsveld aan de warming-up begonnen de SAQ’s werden doorlopen en de bewegingen van de Backs en Forwards verliepen soepel. De teamrun liep door de gewijzigde tactiek zeer goed en met de juiste focus werden de laatste puntjes op de i gezet in de gym. Vol vertrouwen, adrenaline en gezonde wedstrijdspanning werd er met een goede focus gestart met de wedstrijd. Tot de 2e minuut van de wedstrijd hadden we alles onder controle toen door een zeer ongelukkig voorval Ahmed bleef liggen op het veld, al snel werd duidelijk dat het niet goed was en het om een gebroken been bleek te gaan. Om warm te blijven tijdens het wachten op de ambulance vertrokken wij richting de gym. Na +/- een minuut of 15 was de ambulance ter plaatse en kon Ahmed de nodige zorg ontvangen en door de ambulance broeders onder een applaus het veld verlaten. Ahmed is inmiddels geopereerd aan een kuit en scheenbeen breuk. Ahmed wij wensen je heel veel sterke met het herstel en zien je hopelijk snel weer op de been.  “What doesn’t kill you makes you stronger”

Naast de revanche op vorige week hadden we nu nog een extra doel, deze pot binnenslepen voor Ahmed. Wij knalden als team uit de herstart. Goede voorwaartsen fases werden afgewisseld met snelle ballen in de backlijnen. Al snel werd wel duidelijk dat het pack van URC op zijn minst net zo zwaar was als in de heen wedstrijd en gedurende scrums en line-outs we flink onder druk kwamen te staan. Duidelijke woorden van Captain Bert. Geef URC geen kansen door domme penalty’s weg te geven. Ondanks deze adviezen werden we toch af en toe terug gedreven door de sterke line-out maul van URC.  Vanwege het wegvallen van de centers werd er o.a. een beroep gedaan op oude krijger Thomas. Welke na een snelle line break en enkele sidesteps zo ongeveer de hele verdediging van de Utrechters op het verkeerde been zet en over de wing een mooie score op het bord zette. Een verdiende voorsprong werd genomen 5-0. Het spel was tot nu toe aan de Groningers en het leek even een eenvoudige middag te gaan worden toen Brandon (debutant voor het 1ste) door een goedgeplaatste kick van Sietse (mogelijk met lucky bounce, maar geluk moet je afdwingen) de verdediging van Utrecht beslechte en daardoor de 10-0 op het bord zette. Michael die de conversies van Tim over nam voor deze wedstrijd moest nog even terugdenken aan het de vrijdag avond latje kick oefeningen en schoot de conversie binnenkantpaal, bovenkant lat binnen.  Tijdens de onverwachtse kick en goede chase bleek de plotselinge verplaatsing van het spel met bijbehorende versnelling teveel voor de kuiten van de scheidsrechter. Onzer aller Henk de V. Heeft daarna de taken als referee overgenomen.

Urc kreeg toch de nodige penalty’s en wist ons daardoor meer onder druk te zetten dan dat eigenlijk nodig was en kreeg door een krachtige driving maul de kans om wat terug te doen en ook een score op het bord te zetten. (waar bij URC voorwaartsen en het woord krachtig staat, kan ook zeer zwaar worden gelezen).  Het slot akkoord van de 1ste helft was echter voorbehouden aan de hard werkende voorwaartsen van Groningen. Een penalty die werd gekickt en vanuit de line-out werd een krachtige maul opgezet. Ondanks dat de maul nog genoeg voorwaartse beweging had vond Tim het noodzakelijk om de bal van achter los te halen en door de winger van URC heen te lopen om de 3e try van de dag te scoren. Met een goedgeplaatste conversie van Michael van de zijkant van het veld werd de ruststand bepaalt op 19-5.

Tevreden, maar gretig naar de 4e try en het bijbehorende bonuspunt werd er na een korte onderbreking van start gegaan aan de 2e helft. De eerste 10 minuten van de 2e helft hadden ongeveer hetzelfde spelbeeld als de eerste helft, een krachtig georganiseerd Groningen dat tegen het zware pack van URC aan het vechten was op zoek naar kansen aan de buitenkant. Helaas verzande dit in een ongeorganiseerd geheel waarmee we onszelf wederom onder druk van URC lieten zetten. Verdedigend bleef Groningen aardig spelen, maar aanvallend kwamen we niet meer in de flow die we de eerste helft wel op het bord konden zetten. Door enkele slordige en domme weg gegeven penalty’s gaven wij URC de kans om terug te komen via hun sterke line-out en mauling werk. 19-10, zouden we het onszelf dan toch weer moeilijk gaan maken vandaag? Het harde werken en goede tackelen kon Groningen gelukkig behouden, de organisatie werd helaas niet teruggevonden. Een zeldzame backline actie van URC leidde compleet onverwacht tot nog een try van de mannen uit de Domstad. 19-17 met nog een minuut of 20 te spelen. De knop moest om en we moesten ver weg spelen van onze eigen try-line. Door goed kicking werk van Sietse, Tim en Michael konden we enigszins onder de druk van het bloed ruikende URC uit komen. Met zo’n 3 minuten te spelen kregen we de ultieme kans om weer punten op het bord te zetten. Een penalty ter hoogte van de 22meter lijn. Michael legde aan voor dit buitenkansje. Een kick, die zo’n beetje recht over de linkerpaal heen leek te vliegen, voor spelers en toeschouwers aan de zijkant was het even spannend of de kick raak zou zijn gegaan. De linesman van Utrecht stak gelukkig zijn vlag omhoog en het gat met URC was verhoogd naar 5 punten. 22-17 een spannende slotfase was dus gegarandeerd. Vanuit de kick-off kreeg URC vrijwel direct een penalty, kicken voor de palen was geen optie meer gezien het gat van 5 punten en de call van last play door de referee. URC ging voor de line-out wat voor Groningen betekende nog 1x als leeuwen moest verdedigen op de try line. Yorick kon deze laatste seconden van de wedstrijd niet meer van waarde zijn door een verstuikte enkel. (Yorrick, props moeten geen side-steps proberen) Paul nam belangrijke laatste seconden voor zijn rekening. URC ging vanuit de line-out uiteraard voor de maul en begon te driven. Door het goede werk van de Groningse voorwaartsen zat er echter weinig beweging in. De maul ging naar de grond en de bal werd door de ref onbespeelbaar bevonden. Het verlossende fluitsignaal klonk en de zwaarbevochten overwinning was binnen! Met een 5-0 uit nederlaag en een 22-17 thuisoverwinning kan worden geconstateerd dat beide ploegen dit seizoen zeer aan elkaar gewaagd waren.

Na de wedstrijd werd Michael zeer verdiend gekroond als Man of the Match! Het bleef naderhand nog lang onrustig in het Koos Kuipers Kasteel en de avond werd afgesloten met enkele mannen van 1,2,3 en 4 in de Klikspaan.

RCG 1
22
URC 1
17

Sponsors