Geplaatst op 6 maart 2016 door Jan van Dehn

Wedstrijdverslag RC Wrotters 1 – RCG 3

Verslag RC De Wrotters – RC Groningen 3

Mijn vriendin zucht terwijl ze een drukverband om mijn linker enkel zwachtelt. Met been in de lucht en strip ibuprofen in de hand, is mijn grijns toch van oor tot oor. Wanneer mijn betere helft de manische blik in mijn ogen ziet, zie ik haar innerlijke weerstand breken en vraagt ze: “Goed, vertel dan maar. Hoe heb je dit nu weer voor elkaar gekregen?” Als een veteraan met een titanium plaat in zijn kop en een angst voor harde geluiden begin ik mijn verhaal.

Elke zondag moet er natuurlijk strijd worden geleverd, maar de laatste paar zondagen waren wel bijzonder intensief. Slecht weer en slechtere velden zorgen voor dan wel afgelastingen, dan wel bitter koude ervaringen in ijzige modder. Deze zondag was echter perfect voor een goed partij. Alhoewel heren 3 niet aan het knokken was voor een promotie plek en de tegenstander deze vijfde maart vorig jaar een klasse hoger speelde, was onze lust tot spelen en de mogelijkheid winnen overduidelijk bij het verdelen over de auto’s. Op weg naar Gorredijk, op weg naar Jildau en wie weet op weg naar een Friese vernedering. Wat wil een man nog meer?

De kans was groot dat ik voor het eerst kon spelen deze wedstrijd. Het team is zo groot dat er nog niet echt een kans toe was geweest met mijn 5 maanden training en onervarenheid in positie spel, maar dit keer zou het er van komen. Het is prachtig om als oude zak weer de zenuwen te voelen die je vroeger had voor je eerste schooldag, eerste date, of dat proefwerk van dat rot vak dat gegeven wordt door die vervelende man die altijd stinkt naar spruitjes en altijd een te grote trui aan heeft. Die zenuwen verdwenen echter snel op locatie. De sfeer onder de mannen was goed en het was duidelijk dat iedereen zin had in een goede pot. Zelfs het de sneeuw, hagel en het accent van de lokale bevolking hield ons niet tegen. De captain eist scherpte vanaf het eerste moment van de warming up en dat geven we. Dit is onze dag.

Dat maken we dan ook waar. De eerste helft sta ik nog aan de kant, maar daardoor kan ik wel trots mee maken hoe mijn, toch grotendeels onervaren team, de verdediging strak houdt. De Wrotters zijn duidelijk goed op elkaar ingespeeld. Hun aanvallen worden goed opgezet, scrums winnen ze te vaak en de line-out wordt ook vaak in hun voordeel beslecht. Maar elke keer als ze dat te gelde proberen te maken lopen ze vast in de verdediging van RCG 3. Ballen worden snel bij de Wrotters weggehaald en naar veiliger gebied gekickt. Tries die we tegen krijgen zijn dan ook hard bevochten en vaak niet het gevolg van een goed geoliede aanval, maar van dat ene rotte moment van geluk dat we niet kunnen compenseren met ervaring. Jammer voor de Friezen, maar wanneer na 20 minuten spelen ze nog maar twee keer met moeite over de achterlijn zijn gekomen en er zelfs een prachtige try wordt gezet door Vincent, is het duidelijk dat frustratie toeneemt en met die frustratie het aantal fouten. We zetten druk, en het is duidelijk dat dit team daar volgend jaar gebruik van gaat maken.

De tweede helft is het dan zover. Ik neem mijn plaats op het veld en ik ben bang dat ik alles vergeet dat Peter me ooit toe heeft geschreeuwd. Gelukkig valt dat mee. En mijn geluk is de pech van de grote Fries die tegen over me staat en tot die keer toe mijn schouders in zijn benen mag voelen. Het voelt fantastisch, mijn eerste contact. Het is genieten om te horen hoe hij landt en ik geef toe dat ik daardoor de eerste keer iets te laat weer op scherp stond. Maar vanaf dat moment heb ik een gameface en sta ik met mijn jongens het de Wrotters moeilijk te maken. Helaas is het van korte duur als ik na 20 minuten in het veld word getackled terwijl ik net de bal naar Gerben pass. Ik zie nog net hoe Gerben hem netjes uit onze 22 kickt en een seconde later hoor ik een naar geluid uit mijn enkel, en eet ik gras.

Het maakt me niet meer uit. Ik sta met een brede grijns naast het veld en kan nog genieten van een Groningse try door Guus en Friese frustratie die zich uit in ruzie maken met Freek, zelfs in het kleine mot momentje laten Heren 3 zijn kwaliteit zien, geen klap of onvertogen woord valt. Zelfs een scrum-half die het bloed onder Frank zijn nagels vandaan haalt gaat lopend van het veld. Alhoewel ik niet zeker weet wat Peter heeft gedaan met de scheidsrechter wiens invulling van de termen ‘voordeel’, ‘off-side’ en ‘knock-on’ waarschijnlijk niet in de Laws te vinden zijn. Voor de 42-12 hoeven wij ons in ieder geval niet te schamen.

Als ik klaar ben met mijn verhaal kijkt mijn vriendin me meewarig aan. “Volgend weekeinde weer zeker?” “Ja!” zeg ik, “maar dan langer, en als het kan een wat stoerdere blessure.”

 

RC Wrotters
42
RCG 3
12

Sponsors