Geplaatst op 15 april 2019 door Lars Smith

Wedstrijdverslag RC Groningen 1- RC Eemland 1 (7-4-2019)

A long, long time ago, I can still remember (Don McLean, 1971)

Rugby Club Groningen 41 – 7 Rugbyclub Eemland

Een schuwe lentezon kiert al tussen de gordijnen door op zondag 7 april. Het is nog vroeg. Don McLean zingt over vervlogen tijden. Zijn tere stem trilt, denkend aan vroeger. Nostalgie hangt in de lucht in als deze verslaggever de gordijnen opent. Een stortvloed aan zon schittert de kamer binnen. Een brutale zomerzon blijkt te schijnen. Dat is lang geleden… Zo veel is lang geleden. Lang geleden dat de heren van 1XV bijvoorbeeld oppermachtig het veld verlieten. Lang geleden ook: een verslag van deze verslaggever. Misschien nog wel langer geleden: dat het weer zo fabelachtig meewerkte. Mijmeren over vroeger, wat heeft het voor een zin? Het is nooit leuk om stil te staan bij de vergankelijkheid. Toch zijn het de vervlogen tijden die haar intrede doen vandaag.

Op Sportpark Esserberg aangekomen spatten vervlogen tijden van het veld: enkele grijze heren hebben de eer om tussen de jonge goden van 4XV te mogen stralen. Henk “Gaat altijd zelf” de Vries, Reinder “Warlus” Terpstra en Marten “Knock-on” Venema sieren het veld met gewiekst spel en mooie acties. 4XV wint met 72-0 van De Wrotters, een mooi nieuwerwets gegeven en een goed begin van de dag. Ook de dames laten zien dat de Esserberg een zware beklimming is voor buitenstaanders. De Bredase dames zakt na 10 minuten hevige weerstand de moed al in de schoenen tegen zoveel vrouwelijk overmacht. Met 53-0 verlaten de Brabantsen uiteindelijk het veld. Toch maakt het zonnetje dat uiteindelijk iedereen zich een winnaar voelt, daar boven op die Esserberg.

Heren 1XV is ondertussen onder bezielende leiding van Allard “The Sensei” Jonkers warmgedraaid. De heren hebben tot nu toe een zware tweede seizoenshelft. Voor hen voelt het ook als lang geleden. En dan vooral dat winnaarsgevoel. Dat onoverwinnelijke gevoel, waardoor ineens alles magisch op de plek valt. Eemland is de angstgegner vandaag. Vaak zijn de Groningers dichtbij geweest, maar nog nooit gewonnen. De afgelopen verliespot (22-20, voor rust 0-15 voor) steekt nog na in de harten van de jonge heren. Ze hebben iets goed te maken. In de gym vallen de laatste woorden. “Voor het rood, geel, zwart… BROTHERS!”

Eemland kickt, met wind in de rug. De eerste paar minuten is het een gele tsunami die de heren overspoeld. Spijkerharde Groningse verdediging, maar Eemland wint terrein. Na enkele minuten is er zelfs een try ‘held up’. Dit kan een lange dag worden, zie je de omstanders denken. Een uiteindelijke knock on in de Groningse 22 geeft Groningen wat ademruimte. Michael “Tinkle Toes” Wilkerson beukt de bal naar voren, om wat voorwaarts momentum te kweken. Twee Eemlanders hebben alleen oog voor de trippelende voeten van deze grote nummer 12. Zij zetten beide hun tackle in, maar botsen hierbij vol met de hoofden op elkaar. Een dubbele hersenschudding, en twee wissels na 5 minuten spelen zijn het gevolg. Een vervelend begin voor Eemland. De Groningers houden het gas erop. Ze blijven de druk opvoeren en 5 minuten later zijn het de Groningers die tegen de tryline van de Eemlanders aandrukken. Een slechte Amersfoortse clearence kick door het midden van het veld belandt in de vaardige handen van Sam “Sin Bin” Brouwer. Deze geweldenaar laat zien dat hij tijdens zijn schorsing niet stilgezeten heeft. Een mooie run en een eerste try is het gevolg. Het zonnebadende publiek aan de kop van het veld juicht; een prachtig begin. Nu moeten de het nog vast zien te houden… Een Eemlandse kick-off, Groningse druk, en een penalty in de 22. Het waait, dus een windmolen wiekt over het veld. Ynte “Moker” Douma linkt met Joop “Old Man” Angenent, die de perfect lopende Yuri “OldBody&Fit” de Wit op de wing vindt. Try. Eemland schrikt van zoveel geweld. Ze lijken iets terug te komen in de wedstrijd. Als “Old Man” een bal in de lijn wil passen, staat de zeer goed fluitende ref in de weg. Hij hapert, ziet dat Eemland volledig in de dummy trapt, en schiet door de verdedigende lijn. Een half veld ligt tussen hem en de tryline. In zijn jonge jaren had hij het gered, maar dat is a long long time ago. Hij sprint zo snel zijn kleine benen hem kunnen dragen, maar wordt gestopt in de 22. De voorwaartsen zijn er echter snel bij. Sjoerd “Blok Beton” Heegstra beukt de bal op, en Tristan “The Talent” Peperkamp stelt in z’n eentje met zijn brede rug de ruck veilig. Een hijgende Joop passt de lijn in. Tim “Goldielock” de Vries laat zien dat hij in Australië niets verleerd is, en passt perfect getimed door op Sin Bin. Een pass naar Tinkle Toes, en die trippelt ogenschijnlijk moeiteloos tussen drie verdedigers door om in de andere hoek een try te drukken. 17-0. Nu lijkt er toch momentum te ontstaan. De Groningse heren gaan met de bravoure spelen die hen de eerste competitiehelft kenmerkte. Een penalty wordt omgetoverd in een line-out op het randje van de Eemlandse 22. Door het midden van het veld stoomt Niels “The Wall” Heegstra richting de tryline. Een bal naar buiten bereikt Stijn “Die gast is overal” Brouwer op de wing. Een snelle ruck. Lex “Wrecking Ball” Ronde komt binnenlangs voor een snelle king. Een tweede king. Vervolgens is het Shitsky die de bal krijgt. Tom “Goldielock” Ten Pas die een perfecte gele lijn loopt, en de halve Eemlandse verdediging met zich meetrekt. Een balletje rood op “Sin Bin”. Zijn zwabberende pass bereikt Ben “Everhard” de Vrede, die uit ervaring weet dat hij deze bal beter kan laten stuiteren. Yuri plukt hem van de grond, en scoort in de andere hoek. Try. En rust.

Een glunderende Henk “Mental Coach” de Vries en “Sensei Jonkers” wachten de heren op. ‘Dit gaat lekker toch? Dit is toch precies wat we willen?’ Inderdaad. Wouter “Ouwe boef” Brouwer wordt nog even ingebracht. Voor het rood, geel en zwart… Brothers!

De tweede helft zijn het de Groningers met de wind in de rug; een welkome bijkomstigheid. Groningse bravoure neemt de Groningse heren op sleeptouw. Watertandend staan de toegestroomde toeschouwers langs de kant. Van links naar rechts dicteren de Groningers het spel over het veld. Met prachtige offloads en snel spel weet uiteindelijk Sam Brouwer de eerste verdedigingslinie te doorbreken. Een fullback weet hem te vloeren, maar in zijn val doet hij een hommage aan Sonny Bill Williams. Een prachtige backhanded offload, die door Erik “ChocolateVanilla” Voestermans vakkundig gevangen en gedrukt wordt. Het hek is van de dam. Groningen bouwt door, en Eemland kan niets anders dan de bal wegkicken. Een dwarrelende bal wordt door “Moker” en “Shitsky” uit elkaars handen getikt. Maar waar twee honden vechten om een been, gaat Mauritius “The Finisher” Martin er mee heen. Hij slalomt door vier verdedigers, en drukt een Groningse try. Het lijkt inmiddels eenrichtingsverkeer, en Eemland doet nog iets terug. Voor de moeite. Een leuke try op een onoplettend moment. Maar het is Groningen dat de wedstrijd mag eindigen op een hoogtepunt. Een break, een snelle bal, en een vliegensvlugge Thijn “Sterrenkijker” Burgerhof, die bewijst dat hij met zijn jonge lichaam wél snel een veld kan doorkruisen. Thijn pakt, kijkt op de blindside, ziet Sietse “Shitsky” Manning komen. De nummer 9 loopt, passt perfect, maar de captain krijgt de bal niet langs de aanstormende Eemlanders. Hij gaat naar de grond, plaatst de bal, en een lepe Damiën “Magic Hands” de Jong pakt de bal, springt over de vormende ruck, en drukt een prachttry. Fluitsignaal. Einde. 41-7.

Na de wedstrijd zijn het louter lachende gezichten. De zon schittert. De coaches stralen. De spelers glunderen. Alles viel. Soms heb je van die dagen. Een zwart randje aan de middag: drie spelers van Eemland hebben met een zware hersenschudding het veld verlaten. Zij vertrekken dus snel na de wedstrijd om thuis een ziekenhuis te bezoeken. Enkele Groningers schreeuwen ze nog beterschapswensen achterna. Ook de Eemlandse coach lijkt in het voorbijgaan hoofdpijn te hebben, al zal dat wel door andere oorzaken zijn….

Nog enkele plichtplegingen. De Men of the Match in de vorm van Stijn “Die gast is overal” Brouwer (die echt overal is, en inmiddels dus ook alweer in de auto zit op weg naar een andere plek waar hij moet zijn). Andere mannen die letterlijk in het zonnetje worden gezet: “Tinkle Toes”, “OldBody&Fit” en “The Talent”. Zij nemen een terecht applaus in ontvangst voor hun prachtige prestaties. Uit alle kelen klinkt eengsgezind het Gröns Laid. Het overgebleven eten wordt verdeeld onder de aanwezigen en het is aangenaam verpozen daar boven op die Esserberg. Dames, heren, partners, Wrotters en ander toegestroomde rugbyliefhebbers delen het gezelschap en de lentezon. Van binnen klinkt een zacht muziekje. Als je goed luistert, hoor je American Pie uit het clubhuis stromen. A long long time ago, I can still remember how that music made me smile. In de nostalgie wordt vaak vergeten dat het een komen en gaan is. Dat de oude tijden altijd weer herleven. And I knew if I had my chance That I could make those people dance…
And maybe they’d be happy for a while. Gedanst wordt er zeker. Happy is men zeker. Terwijl de goudgele zon wegzakt, warmen de aanwezigen zich aan ander goudgele pretcilinders. En de avond zakt weg in een gelukzalige roes. 165-7 was de totale score. Toch jammer van die 7, mijmert een cynische oude man. Ach, ook dat hoort bij het vervliegen van de tijd.

Was getekend,

Deze verslaggever.

RC Groningen 1
41
RC Eemland 1
7

Sponsors