Geplaatst op 28 maart 2017 door Jan van Dehn

Wedstrijdverslag Lady Wasps – Lady Bears

De Lady Bears reisden af naar Nijmegen, tijd voor de pot tegen onze directe concurrent voor de tweede plaats in de competitie (wat in deze fase van het seizoen verschil maakt tussen klasse-behoud of degradatie).. spannend dus!

Omkleden en op het nabijgelegen voetbalveldje de warming up gedaan. Niet onze meest gefocuste warming up ooit (als voorwaartsen in ieder geval). Praatje van de ref: hij zou extra letten op high tackles en wenste ons een mooie pot. Nou, dat is het geworden! Een mooie pot vol emotie.

Allereerst VREUGDE, want wat is rugby toch super! Menn, wat gingen we als een speer die eerste 5 minuten van de wedstrijd. Van de slordige warming-up was niets te merken. De voorwaartsen stonden keurig klaar in hun potjes en ramden keer op keer op de Wasps-en in. Rucks waren clean en boden een stabiele basis om ofwel de bal weer naar de voorwaartsen ofwel de bal naar de lijn te spelen, die ook super werk lieten zien. Het was duidelijk: de Lady Bears stonden vanaf moment 1 AAN!

1 team, 1 taak. Toch liet de eerste try op zich wachten en werd ons harde werken niet beloond. Uiteindelijk werd de eerste try van de wedstrijd namelijk gedrukt door een Wasps-speelster. Conversie werd ook benut, dus stand 7-0.

Door met de wedstrijd, waarin wij nog steeds domineerden en veel op hun helft stonden te spelen. Maar een try kwam er niet uit en ondanks onze goede defense, waarin we vooral de lijn van de Wasps weinig ruimte gaven en goed onder druk zetten, kwamen er nog 5 punten op het scorebord voor de Wasps erbij. 12-0.
Dan: BLIJDSCHAP! Want daar was dan onze captain Leny. Die was op dreef en denderde langs de try-lijn op zoek naar het gat in het wespennest: boemboem, try!

We hadden nog even tot de rust, en die tweede try hing toch echt zo in de lucht.. maar helaas, naar de ref zijn oordeel was Leo’s try held-up. Dus met 12-5 de rust in. De fruit-voorraad werd erbij gepakt, de dorst werd gelest, en we gingen door naar de tweede helft.

Emoties: GELOOF en VERBETENHEID. Geloof in een goede uitkomst van de pot, geloof in onszelf, want wat waren we lekker bezig als team. Verbetenheid want de wedstrijd verhardde. Aan beide kanten werden de grenzen opgezocht (en overschreden). Tackles die werden gemaakt terwijl er geen bal meer in de buurt was, noppen die expres in iemands rug werden gezet.. En ja, ook een derde hoge tackle van onze kant terwijl de ref hier al voor gewaarschuwd had. Powervrouw Hepie moest met geel de sin bin in. Later in de wedstrijd moest ook felle Nicol na een frontale botsing met een grote Wasp met geel het veld af. Dat dit onder gejuich van de Wasps gebeurde kwam de sfeer niet ten goede.

Maar goed, de rust proberen te bewaren en op jacht naar onze tweede try. We stonden al even voor hun trylijn te spelen, kregen een aantal penals mee, maar de eagere voorwaartsen kregen het niet voor elkaar om door de verdediging van de Wasps heen te beuken. Ook de lijn kwam er niet doorheen, al was onze fullback Aniek nog héél dichtbij. Al een aantal keren tijdens de pot kwam ze heel mooi op volle snelheid in de lijn door (wat haar later de Woman of the Match titel vanuit de Wasps opleverde). Zo ook nu, maar uiteindelijk bleef haar voet haken achter een lange nop van een Wasp en werd haar try een knock-on.. Uiteindelijk was het onze vliegensvlugge scrum half Siska die met een mooie snoekduik óver een Waspje heen dook en zo de tweede try drukte. Ook de conversie schoot ze raak, 12-12!

Volgende emotie: OPGETOGENHEID. Want ook de derde try was voor ons. Op haar lange benen sprintte Pinkel door de lijn van de Wasps heen en drukte de bal aan de andere kant van de try-lijn. Zie je wel dat we het kunnen! Conversie was helaas nét mis, stand 12-17.

Koppen bij elkaar want we waren er nog niet: we wilden die vierde try voor de bonuspunt! Maar waren we al te ver met onze gedachten? Vlak na de herstart wist een Wasp door onze verdediging heen te breken en een try te drukken.. met conversie, dus 19-17.

Dit lieten de Lady Bears zich natuurlijk niet gebeuren, dus op volle kracht gingen we door. Emotie: STRIJDLUST, want wij waren verdorie toch de terechte winnaar van de wedstrijd. Maar toen floot de ref Gwendor af omdat haar hand per ongeluk terecht kwam in de haren van een Wasp die haar nota bene zelf te hoog pakte. Penalty tegen. Emotie: ONRECHTVAARDIGHEID. Meer emoties zouden al snel volgen, want vanuit de chaos scoorden de Wasps in de last play van de wedstrijd nog hun vierde try doordat ze hun lijn snel wisten uit te spelen naar de full back. Eindstand 26-17.

En toen: VERDRIET, TELEURSTELLING en PIJN toen de adrenaline van de wedstrijd wegviel en alle pijntjes van de harde wedstrijd boven kwamen. Gelukkig waren daar troostende armen van lieve teamgenootjes en de vertrouwdheid van ons Lady Bears-lied (geen aandacht besteden aan de Wasps die door ons heen zongen).

Even bijkomen, douchen, en vooruit, toch even aanschuiven bij de Wasps die maar liefst 3 pannen soep voor ons hadden klaarstaan. Met de excuses voor het verstoren van ons lied smaakte het biertje toch ietsje beter. Siska won uit naam van de bobbende Woman-of-the-Match Aniek met twee vingers in haar neus de derde helft, hoppatee zo doen wij dat.

De derde helft werd na de rit terug naar Groningen nog vrolijk doorgezet in de Klik. Emotie: GELUK, want wat hebben we toch een fantastisch team, wat hebben we hard samen gestreden vandaag, en wat smaakten de biertjes en pizza goed.

Rest er dan nu nog 1 emotie: WRRRAAKZUCHT! En wel in te lossen tijdens onze laatste wedstrijd van het seizoen: 30 april als de Wasps ons in Groningen komen bezoeken.

Lady Wasps
26
Lady Bears
17

Sponsors